وضعیت دانش طراحی شهری در ایران

بررسی وضعیت دانش شهرسازی در ایران دغدغه اصلی من بوده است، و قدم بعدی ارائه راهکارهایی برای بهبود این وضعیت. حدود 4  5 سال پیش برای این دغدغه با همکاری دوس دقیق و خوشفکری شروع به نوشتن 3 مقاله کردم. دو مقاله از آنها امسال و بعد از 4 سال در دسترس خواهد بود.

بعد از گذشت این مدت وقتی که مقاله را در شماره آخر(15) هویت شهر می خوانم آنرا بسیار متراکم میبینم، در بسیاری از مقاطع داده ها بر تحلیل ها غلبه دارند و بسیاری از نکات کلیدی بدون هیچ تاکیدی در متن رها شده اند. اما فرای تمام ایرادات و ایرادات روش شناسانه ای هم که بر آن دارم اصل موضوع مقاله را هنوز جالب و بسیار مهم می دام. برای باز شدن فضای نقد باید وضعیت دانش بررسی شود و برای بررسی وضعیت دانش نه می توان و نه دلخواه است که نگرشی صرفا جهانی بدون دغدغه های بومی داشت. شماره دوم این سری به ارائه معیارهای دانش بومی و برخی راهکارها برای ای امر می پردازد (فکر کنم نشریه آرمانشهر آنرا چاپ کند) و شماره سوم نگاشته نشده! شماره نگاشته نشده قرار بود به پیشنهادی برای تولید دانش بومی در ارتباط با معیار های معرفی شده و بر اساس ارزیابی وضعیت دانش باشد. 

نوشتن شماره سوم برای من که با شرایط اجرا و حقوقی شهرسازی در ایران آشنایی کافی ندارم کار سختی خواهد بود و اگر صرفا یک تیم نویسنده به این موضوع بپردازد احتمال اینکه جنبه های مغفول بماند وجود دارد.

خیلی خوب بود اگر نشریه ای و یا همایشی در این شلوغی نشریه ها و همایش ها به این موضوع اختصاص پیدا می کرد و از تمامی کسانی که در این زمینه ادعا و ایده ای دارند دعوت می کرد تا ببینیم برای تولید دانشی که برای شرایط ایران متناسب باشد عملا چه باید کرد و چه می توان کرد

/ 2 نظر / 94 بازدید
Sep

متاسفانه تنها نتیجه ای که از همایش های برگزار شده تو ایران (اکثریتشون اگه نخوام بگم همشون) میشه گرفت شعارهای خیلی قشنگن. کلیشه ای و شعاری. واقعا کاش این ایده ای که داری به درستی در یک نشست مطرح می شد و ازش نتیجه می گرفتیم.