اشتباه کردم،حوزه عمومی در ایران شکل نگرفته است!

حدود چنج سال پیش:

طرح مسئله مشروطه و حوزه عمومی

نقدهای زیادی با هابرماس وارد شده است، نقدی آیا عقل جمعی لزوما صلاح جمعی را تامین می کند؟ وضعیتی که در ایران مشابه حوزه عمومی به نظر می آید حاصل دردسترس بودن فضایی است که ابزار اهدافی است که عقل جمعی منفعت طلبانه در آن تصمصم گیری نمی کند، به عبارت دیگر اهداف حوزه عمومی در رابطه با تصمیم سازی و ایفای نقش اجتماعی در شرایط ایران اساسا اهداف عمومی نیست. تجلی این مفهوم چهرهگرایی حرمت های اجتماعی ایران است، اصولا جامعه ایرانی و شبه حوزه عمومی آن که شامل زورنامه ها و فضاهای فیزیکی می شود نه در راستای تعمین منافع افراد بلکه در راستای پیروی از یک چهره کنش کرده اند. جنبش مشروطه ملی شدن نفت انقلاب اسلامی و اصلاحات اجتماعی را می توان با چهره های برجسته ستارخان و باقرخان و مصدق وخمینی و خاتمی شناخت، اما انقلاب فرانسه و چین و .. اساسا هره مدار نبوده اند هرچند چهره های خود را معرفی کرده اند اما در فضای کنش اجتماعی مهمتر از چهره ها منافع و خواست افراد بوده است.هرچند چهره ها بعد از ایجاد نوعی فردیت در ایران چهره های وابسته به قومیت ها نیستند اما این چهره ها هستند که پیروانی را جمع می کند و فضای مانند حوزه عمومی کارکرد اصلی خود را ندارد

/ 3 نظر / 24 بازدید
مهران نقی زاده

در نزد شیعه، الگوسازی و الگویابی، معنای ویژه ای دارد. به نظر شما، این مطلب، با چهره سازی چه نسبتی دارد؟

Mehrsa

جای ماه در آسمان پرده می کشند و دریا تنها صدای ناموزون خلوتی شکست خورده است جایی که موج موج راستی را در هاون صخره هایی سرد می شکنند... .

بیهوشی

هومن، و علاوه بر موضوعی که مطرح کردی موضوع دیگری هم مطرح هست، ما در جامعه مون بسیار زیاد تحت تاثیر هیجانات جمعی هستیم و هر کس خوب بلد باشه از این روحیه استفاده کنه می تونه سکان عقل جمعی رو در دست بگیره، مثلا میبینیم که مردم در فرایند هیجان زدگی جمعیشون با همۀ مخالفت شخصی که با وندالیسم دارن پیرو حرکت های وندال گونۀ یه عدۀ دیگه می شن.