اشتباه یا درست مسئله این است

نمی دانم چه کسانی چرا برای خواندن این صفحه وقت می گذارند، نمی دانم این نوشته ها به چه درد چه کسانی می خورد!..

این بلاگ دو رویکرد داشته، اول نقد  دوم ایده!  چندیست که طرح نوشته ها ( قبلا بیشتر انتقاد می کردم) را در بلاگ می گذارم، ایده هایی که ار جنس کار علمی نیستند و از جنس موضوع فکر شده اند، موضوعاتی که معمولا جایگاه و فرایند فکر در موردشان هم مشخص می شود. مسئله امروزم این است که این بلاگ ( و بلاگ ها مشابه) چه نقشی می تواند و باشد داشته باشد.

کارکرد اصلی بلاگ خاطره نویسی است، اما در ایران بخصوص بلاگ ها معماری از این فضا ( که البته جوابگوی همه نیاز های این کاربرد نیست) به عنوان کافه یا فضای عمومی نقد و گفتگو استفاده می کنند، معماران غالبا جوان و نیمه گم نام!  البته نوشته های این ضیافت ها را نه می توان به عنوان نوشته علمی دانست و نه اگر رویکرد انتقاد اطلاعات را در پیش گرفته باشد مسیر صحیحی طی کرده، این نوشته ها انواع و افسام دارد از بیان احساسات درونی گرفته تا بیانیه ها و تحلیل های کلی و جزیی را می توان در این میان یافت بعضا بلاگ نویسان می خواهند جای کتاب و مفاله و کارگاه را هم بگیرند. شاید این موضوع که انگیزه مطرح کردن و مطرح شدن در این بلاگ نویسی ها گاها دیده می شود را نتوان رد کرد بخصوص اینکه معمولا اسم های نه چندان مشهور می نویسند.  البته اگر مطرح کردن مربوط به مطرح کردن ایده باشد شرابط بهتر است، اما وقتی ایده مطرح شده معمولا نقد مناسب دریافت نمی کند این مطرح کردن ایده فقط در حد نیت نویسنده باقی می ماند و مطرح کردن اسم تنها چیزیست که عملا با آن مواجهیم!

اگر فضای مخاطبان این صفحه فقط مطرح کردن  باشد جهت گیری نوشته ها اشتباه بوده،  اگر در بلاگ ها ایده ها حرف می زند و ایده ها و نظریه ها و نقد ها به ضیافت می نشستند فضای عمومی نقد خیلی بهتر بود! اما اشکال کار از جای دیگر است این رفتار در واقع محصول محدودیت ها و کمبودهاست، این کاربرد از این فضا جبران کننده  است!

 

/ 9 نظر / 10 بازدید
مهشید از شیراز

کاغذ سفید را هر چه قدر هم که تمیز و زیبا باشد کسی قاب نمی گیرد، برای ماندگاری در ذهن ها باید حرفی برای گفتن داشت... مطالب وبلاگتان بسیار جالب توجه,و البته مورد استفاده برای من بود.وبلاگتان چیزی بیش از مطرح کردن اسم یک معمار نیمه گمنام,یا جبران کمبودها دارد.ارزش آن را دست کم نگیرید.نثرتان شیوا,قلمتان پویا و طرحتان گویا باد.

یک دوست

هومن گرامی سلام "وبلاگ " یکی از انواع گوناگون روش های بهره برداری از امکان تکنیکی جدید است. "وبلاگ نویسی" یک محصول برنامه ریزی شده قبلی نبوده است. "وبلاگ" کارکرد اصلی ندارد. "کارکرد " به وبلاگ ربطی ندارد. "وبلاگ" یکی از انواع "فضای مجازی " است. "فضا" خنثی است. فضای مجازی کاملن خنثی است.ساختار کارآمدی است. اما به "کارکرد" ربطی ندارد. ..... چه کسی از" مسیر صحیح" خبر دارد ؟ "مسیر صحیح " استعاره گول زننده ای است. استعاره ها معمولن گول زننده هستند.چنانچه بر اساس شهود و فقط بر اساس "شهود " شکل گیرند.کسیکه از "مسیر غلط" زنهار میدهد ضرورتن باید خود "مسیر صحیح" برای رسیدن به "هدف مشخص" را ترسیم کند.با استفاده از "استدلال" . "استنتاج " و ... در غیر اینصورت شائبه اتکا صرف به "شهود " تقویت میشود. در همه جای جهان وبلاگ نویس هست. خاطره مینویسند. انتقاد میکنند. تاییدمیکنند. دعوا هم میکنند.جدی مینویسند. شوخی هم نوشته میشود. قهر درند. آشتی هم دارن

یک دوست

هومن گرامی .... قهر دارند. آشتی هم دارند.حتی با وبلاگ "تجارت" هم راه می اندازند.وبلاگ ایرانی ها تفاوت چندانی با بقیه دنیا ندارد. "انسان " ها از بیشتر جنبه ها تفاوت چندانی با هم ندارند. وبلاگ نویسی "چند لایه " است."غیر رسمی " است. "ویرایش" نمیشود. "ما" ندارد. "من " دارد. ....... حالا چند تا ادعا هم مطرح می کم." وبلاگ نویسی معماری از سایت های معماری جلو افتاده اند. فعالترند. تعامل آزادانه اطلاعات و عقاید در وبلاگ ها پویاتر است. مجلات معماری که کلن غایب هستند. اصلن حضور ندارند. سایت های دانشگاهی که وضعشان خرابتر از همه اینهاست. حتی ارزش تجاری هم ندارند. سایت های شرکت ها که هدف تبلیغی مشخصی را دنبال میکنند و جایی برای "تبادل" نظر ندارند. وبلاگ های معماری. سایت های "یکطرفه" معماری را از رونق انداخته اند.>آنها که از "حقیر" بودن "دیگری" سخن میگویند< و بدین ترتیب "باند " بازی تبلیغاتی را از رونق انداخته اند. وبلاگ های معماری مسیر یکطرفه اطلاعات و عقاید را به "جریان چند طر

یک دوست

هومن عزیز وبلاگ های معماری مسیر یکطرفه اطلاعات و عقاید را به "جریان چند طرفه مبتنی بر تعامل آزاد" تبدیل کرده اند. وبلاگ نویسی معماری در مسیر درستی قرار دارد. ....... یک روش این است که مسائل "ساده " را به پیچید گی های کلامی دچار کنیم. این روش نتیجه ای ندارد. به درد کاری و کسی نمی خورد. طریق اهل دانش معکوس این روش است. آنان تمام تلاش خود را بکار می برند بلکه مسائل و پدیده های نسبتن پیچیده را قدری "ساده تر " کنند.

هومن

برای من چند سوال جدی و ساده مطرح است، چرا باید در بلاگ نوشت؟ آیا در بلاگ می توان و یا " صحیح است" که علمی بنویسیم؟ مخاطب بلاگ چه کسانی هستند؟ هدف مخاطبان چیست؟ تبادلات نظر در این فضا ( که به باور مانند هر فضای دیگری خنثی نیست) تا بحال چه فوائدی داشته؟ آیا طرح نوشته نوشتن و یا نقد نوشتن با توجه به مخاطبان می توانند مفید باشند و با توجه به بحث ها نویسنده هم از نوشتن و نظر گرفتن چییزی می آموزد؟ قبول دارم که نشریات و دانشگاهها بی راه رفته اند ( برای این دلیلم هم شهود و هم استدلال وجود دارد) اما آیا به جای ساختن فضایی که قابلیت جبران کم کاری آنان را داشته باشد استفاده از فضایی که برا این کار خیلی مناسب نیست بهترین کار است؟؟ به نظر من یک میز و چند کتاب و چند فنجان قهوه برای بحث چند نفره "می تواند" مفید تر باشد،

احمدرضاسلیمانی

سلام با افتخار شما به نظرسنجی انتخاب موضوع ضیافت ششم دعوت می شوید . سربلند و پیروز باشید

کمیته برگزاری

دومين دوره مسابقه بزرگ وبلاگ نويسي تخصصي معماري جهت انتخاب برترين هاي اين عرصه در بخش اول آماده ثبت وبلاگ وزين آن نويسنده محترم است. بديهي است اقدام شما در ثبت وبلاگتان موجبات هرچه پرمحتواترشدن اين حرکت جمعي را فراهم خواهد کرد. منتظرتان هستيم هيات برگزاري دومين دوره مسابقه بزرگ وبلاگ نويسي تخصصي معماري http://bastami.ir/

به هر حال ادامه دادن بهتر از ندادنه

منظورم صرفا همین پست ها بود