در جستجوی نمادی برای امروز؛ نشانه¬های شهوت یا خطر خرافات   

محصولات هر دوره ای به خصوص انان که تحت تاثیر اجتماع هستند نمونه و راوی روح زمانه اند، از این میان شکل شهر با تمام فعالیت هایش را می توان بی رحمانه ترین معیاردانست چه هم در مرحله ساخت و هم استفاده محصول جامعه هست به شرط آنکه شکل شهر را شکل تمامی آدمیانش فعالیت هایشان به خصوص فعالیت های ذهنی و تغزلی شان را هم فراموش نکنیم ، البته شاید روح زمانه پر از نیرنگ ودروغ باشد،

 

حال تغییر این شکل چه مناسبتی دارد ؟

 

از قضا تغییر شکل شهروندان در دو دهه گذشته بسیار با معناست. از حجاب تقریبا یکسان همگانی ( 25 سال پیش) تا بی حجابی مخفی در زمینه ای متضاد! از شهری مسطح بدون هیچ قانون تا شهری پاره پاره با تخلف از قانون از زهد بودایی و زجر جنگ تا طلبکار بودن از توسعه و تمدن، عطش بی پایان... از خنده های جوانان دیروز ( که هنوز می خندند) در خلوتشان که سرشار از امید ( گاها واهی ) بود تا برهوت خلوت ذهنی امروزیان.

 از عدم اتصال دیروز تا ارتباط بی حاصل امروز، از ریا تا تظاهر...  از غزل واره  حماسی و وحدت خواه تا پاره نویسی های سیاه امروز... از حرف های متشبه اما منشا اثر دیروز تا بهترین حرف های بی حاصل امروز!

 

بهترین نکته ای که بررسی این تحول می تواند برای سودای فرداست. می خواهم به امروز نگاه کنیم، به سریال ها و لباس ها و اشعار و ساختمان ها، به دانشگاهها... موج تندرو که نه فقط سیاسی است و نه محدود به آن خود زاده و مادر جریان های پیچیده است  به نظر من یکی ازین جریان ها میل به خرافات است... این خرافات البته در عرصه جهانی و همراه با موج آخر مدرنیته ( پست مدرن)  در جهان رواج دارد. اما گویا در ایران به نحوی قرار است کسی بر آن سوار شود. البته تمام شکل آینده ما این نیست و جریان مقابل هم در کار است و تضادهایی که با عث تشدید شکاف می شودن خود موید این معناست.

خرافه گرایی چه سریالی از مزخرفات سیمای ملی و چه سخنرانی فلان منبع دین سریعترین حاصل آن از میان رفتن صور اصیل و تقلیل آنها به توهماتی لذت بخش است. خرافات موضوعی نیست که افسردگی بیاورد و سرخوردگی ایجاد کند نه! به بهانه پیشرفت شاخه به شاخه می شوند اما از ریشه جدا نه!

محصول دوره ما این خرافه و آن تندروی و آن اسارت تلخ دانایی در زندان است، که کمترین دردش خورده شدن مغزها و تلف شدن نعمات است...

 جنس فردا ما اگرقراراست طلایی باشد ، ضربه های امروز باید بر آهن فرو آید

لینک
شنبه ۸ مهر ۱۳۸٥ - هومن فروغمند اعرابی