تخصص شهر!   


روزنامه شرق 14 تیر به نقل از مدیر عامل سازمان زیباسازی شهر تهران گفته بود:«شهر بی تبلیغ شهر سالم است!» البته انتظار نداریم که حجت الله ملاصالحی از به وجود آمدن ویترین در قرن 18 اروپا و دلایل آن با خبر باشد و عجیب نیست که عده ای از تنوع هراس داشته باشند و با شعار کاملا کج نمایی شده حقوق شهروندی اساس دگر بودن را زیر سوال ببرند؛ خواهی اقلیت های مذهبی که دگر بودنشان در فضاهای عمومی«عفت عمومی را جریحه دار می کند» اساسا شهر که محل بروز تفاوت ها دیده شدن و دیدن هاست و خدایی ناکرده فضای شهری محل آشنا شدن با نا آشناست هیچگونه مفهوم «خودی» نزد اینان ندارد، به همین سبب در اویل انقلاب با شهر قهر بودند و آن را «مورد بی مهری قرار دادند». وقتی شهر محل بروز تفاوت ها باشد وقتی حیات اجتماعی در شهرها و فضاهای شهری جاری باشد باید به نحوی تنوع و وجود تضادهارا به رسمیت بشماریم اما در شرایطی که یک بهترین وجود دارد تفاوت رنگ گناه به خود میگیرد! با این دید در همان ستون روزنامه می خوانیم که باید کافی شاپ ها، سفره خانه ها کافی نتها محدود شوند و رشد بی رویه نداشته باشند، رشد از نظر ایشان میتواند بی رویه باشد هرچقدر هم بازده اقتصادی داشته باشد و هرچقدر آن فعالیت مورد استقبال قرار گیرد اما آنهنگام که قدرت قیم شهروندان باشد دفاع از حقوق شهروندی ایجاب می کند که نظارت مخفی و نامحسوس ایجاد شود و آن دسته از مظلین که با موهای خروسی در خیابان می چرخد را مورد برخورد ابهت آمیز قرار دهند و از رشد بی رویه ( که واقعا ترکیب سوال بر انگیزی است) جلوگیری کند. البته باید تمامی شهروندان بدانند که تشکر از این قدرت لازم است و اگر غیر این کنند از دسته نا آگاهان و یا معاندان هستند هرچند که این دسته نیز رشد بی رویه داشته باشد!!
لینک
پنجشنبه ۱٥ تیر ۱۳۸٥ - هومن فروغمند اعرابی