روز شهرساز   

سالی یکبار روز شهرساز داریم، اما آیا به همین سرعت هم شهرساز نمونه تولید می کنیم؟ ذخیره شهرسازان نمونه ما چقدر  است و احتمال برخورد با سالیکه در آن کسی نمونه نباشد چقدر ؟! خیالت راحت احتمالش صفر است!  موضوع کاملا برعکس دیده می شود راستش اگر سالی چهار بار هم این مراسم برگزار می شد باز هم کسانی بودند که این افتخار را کسب کنند. این نوعی سهم خواهی شده است به گمانم یا نوعی افتخار است که درست مانند نفت خرجش می کنند از منابع خرج امور جاری می کنند.

بد نیست چند معیار مشخص شود و اگر سالی ١٠٠ نفر هم آن را داشتند نمونه شوند و اگر سالی هیچ کس شرایط نداشت  کسی معرفی نشود، ما شهرسازان ایران به گمانم کلا به اندازه یک صفحه به دانش شهرساز اضافه نکرده ایم  (البته منظورم ملیت ایرانی نیست که که کسانی مانند شیروانی و مدنی پور حقیقتا حرفی برای گفتن داشتند منظورم تولید فکر در ایران و برای ایران است) کتاب زیاد نوشته شده یکی نظریه وبری را در مورد شهر بررسی کرده که البته کار شهرساز نیست و یکی هم کار معماری کرده و یکی هم ترجمه هارا به هم بافته و به قول خودش تالیف کرده. اما هیچ تئوری تدوین نشده و همه چیز در بهترین حالتش حاشیه بوده. صدر تاریخ شهرسازی در ایران حقیقتا ذیل تاریخ شهرسازی غرب است و دانش ما ترجمه است.

 وقتی تئوری نباشد کار عملی هم هیچ معنایی ندارد؛ نکته اینجاست که تئوری های ترجمه شده به حدی تحریف شده اند و در فرآیند سرهم کردن تکه پاره های ترجمه شده آنقدر بی نظمی وجود دارد که دیگر کار عملی کمکی به تئوری نمی کند حال در این شرایط نمونه بودن چه معنایی دارد؟  من بسیاری از نمونه های شهرسازان در ایران را قبول دارم و ابدا قصد ترور شخصیت ندارم اما این سوال خوبست جوابی بگیرد...

چه کسی، چرا نمونه است

لینک
دوشنبه ۱۸ آبان ۱۳۸۸ - هومن فروغمند اعرابی