بی ریخت   

 

 چند ماهی است که ترافیک تهران خیلی افتضاح شده، این طرحی که از اول آبان  اجرا می کنند هم نشانی از همین موضوع است و شاید جابجایی پایتخت هم به همین موضوع ربط داشته بتشد ، حالا چرا در زمینه مدیریت شهری اینقدر بی دست و پا هستیم؟ تهران هم بافت فرسوده دارد و هم ترافیک و هم خطر زلزله و هم آلودگی و هم کمبود منابع و هم خیلی زشت است! یعنی همه جور کمبودی دارد اینجا! هرچند نا گفته نماند خوبی هایی هم دارد مثلا همین تمرکر امکانات، خودش نکته ایست، یا اینکه در تهران  شما برای توده ناشناس هستید خیلی خوب است اما  حجم بدی ها و خوبی ها قابل قیاس نیست،

تهران خیلی زشت است اما در جاهای زشت هم آدمها خاطرات خوب دارند! حاصل اعمال ما تهران است که مقابل چشم ما ایستاده مانند همه چیز دیگرمان چند نکته خوب دارد و چندین نکته بد! تهران  از زمانی که پایتخت شد مکانی برای زیادی خواهی های ما بو ده است جایی بوده است که آرزوهایمان را تبلور دهیم از همان ساختمان پست  و توپ خانه و خیابان چراغ برق گرفته تا این برج میلاد تهران جایی بود که خواب حاکمان باید عملی می شد و بعدش می فهمیدند در و تخته این خواب با هم جور نیست، مردم هم در تهران خیلی کارها کردند در خیابان ها جشن و عزا گرفتن و شاد و نا امید شدند اما همه بر سر این نفطه توافق داریم که تهران جای بدی است. تهران در عین حال سمبل حماقت ما است!

با چشمانی تماما باز در تهران زندگی کردن هر انسان عادلی را ناراحت می کند، گمان نکنم خدا از زندگی در تهران راضی باشد! وقتی سیگار به خاطر آسیبش حرام است آیا تهران حرام نیست؟

 

لینک
شنبه ٩ آبان ۱۳۸۸ - هومن فروغمند اعرابی