فضای شهری در شور و هیجان   

اگر شبهای گذشته به خیابان ها می رفتید رفتار های جالب و جدیدی ملاحظه می کردید، به گمان من گنجینه ای از مطالعات و و مدارکی مانند عکس و فیلم ازین رفتارها ثبت شده است که دارای نکات با ارزشی است، هرچند من خودم حتی یک عکس هم ازین گنجینه سهم ندارم!

گذشته از ترافیک سرسام آور و داد و بیدادها و حتا رقص های خیابانی کارهای مثلا سیاسی این جماعت هم جالب بود، بر خلاف بسیاری از کارشناسان اصلا گمان نمی کنم که جامعه به سمت بحران حرکت می کند هرچند این حرف کارشناسی نیست! چون در اوج شعار دادن ها کمتر خبری از در گیری بود، دو جماعت معمولا دو طرف خیابان می ایستادند و شعار می دادند همین! به نظر نمی آید که آمدن مردم به خیابان ها تلاش برای ارسال و جذب پیغام مسئله امنیتی باشد، ازین جهت این ماجرا می تواند ترس قدرتمندان از ایجاد فضای شهری را کمرنگ کند.  نا آشناها به راحتی با هم صحبت می کردند مردان با زنان جوانان با سال خوردگان و کمتر خبری از نگاه محتاطانه و محافظه کارانه بود، سر صحبت باز کردن در این شبها به نظر از روی منافع شخصی نبود و سلام گرگ تعبیر نمی شد! 

در لابلای سخنان مصادر امور نارضایتی هایی دیده می شود اما اگر صادقانه فکر کنند مسئله آنقدر ها هم امنیتی نبود! مسئله باز هم شهری است! اطمینان ندارم اما گمان کنم این انتخابات ریاست جمهوری اولین انتخاباتی است که جمعیت شهری واجد شرایط از جمعیت روستایی واجد شرایط بیشتر هستند، هرچند شهر نشینی ما خیلی هم شهر نشینی نیست و تا حدود زیادی شهر گرایی است اما همین تغییر در شکل زندگی تغییر محتوایی را هم در پی دارد ، از شعار نامزدها گرفته تا نوع فعالیت های انتخاباتی، همین موج سبز و موج پرچم را درنظر بگیرید اینها تا حدود زیادی در جامعه ای که زندگی شهری غلبه دارد ممکن است....

البته به نظر نمی آید جوانانی که به خیابان ها آمدند و جماعتهایی که شکل گرفت صرفا انگیزه سیاسی داشتند، همین انگیزه هم تا حدود زیادی از بغض معاویه بود تاحب علی! ولی این ماجرا ماجرای جدیدی بود به قول قدیمی ها فتح بابی بود در نوع خودش! تفاوت داشت با جمعیتی که بعد از باز ایران استرالیا به خیابان آمدند و تفاوت دارد با جماعت هایی که برای انقلاب به خیابان آمدند و با جمعیت عاشورا هم تفاوت دارد هرچند شباهت هم دارد، به هزار دلیل می توان به خیابان آمد! این بار چند جماعت بودند و چند صدا، نیامده بودند تا یک حرف را بزنند و نیامده بودند تا صرفا شادی کنند تقابل و چند صدایی وجود داشت، دیدن و دیده شدن، همه اقشار و همه طبقه ها بودندو به نسبت درگیری رخ نداد، با همه حرف زدم و با همه هم خندیدم!

فضاهای شهری در زمان های مختلف کاربرد های مختلفی دارند، در ایران فضاهای شهری بسیار ضعیف هستند و مسیر های عبوری بار این زحمت را به دوش کشیدند، نه زیر ساخت و نه روساخت ها آماده ادامه چنین رفتارهایی نیستند،  بعد از انتخابات دیگر خبری ازین برنامه ها نخواهد بود، اما این جریان باز هم خودی نشان خواهد داد و بر اساس این احساس نیاز فضاها و زیر ساخت ها هم رفته رفته تغییر خواهند کرد

لینک
پنجشنبه ٢۱ خرداد ۱۳۸۸ - هومن فروغمند اعرابی